eefinjapan

９月１１日は私の誕生日だったから、１９日に両親のうちに家族がお祝いに来た！いろいろプレゼントもらった。。まっ！主にお金だった。パイクからは大好きな作家の本６冊ももらった！！今年は皆からとってもいいプレゼントもらった。皆優しいな～。。今年の誕生日は日本からのプレゼントのおかげでもっともっと特別な誕生日になった。みな、ステキなプレゼントありがとう～！

来た家族

パイクとアネマリの彼氏と従兄弟がゲームやってた！


大学の生活は。。。めっちゃ忙しい！もう信じられないほど！始まったばかりの９月はもう忙しかったけど、先生に科目からもらったポイントは足りないと言われた！だから、面白そうな科目２つ選んだけど、やっぱ難しい。。哲学選んだ！すごく面白いけど、読まなきゃテキストはドイツ語で、分かりにくい。。でも、やりたい！ほかの日本に関しての科目、社会学もすごく面白いけど、予習だけはもうめっちゃ時間かかる。。だから、まだブログやるチャンスがなかった！ごめん。。

２週間前から今まで試験があるよ！文法、漢字、（日本の）社会学、（日本の）人類学と哲学の試験があったよ。来週の水曜日は最後の論文を出さなきゃ、哲学の。でも、これがあっても、普通の授業、日本語で討論することやエッセーを出すことや英語で討論することが進む。辛い！でもなかなかできてる。社会学の議論は（１００点から）７０ポイントとって、文法は９３ポイントとった。ほかのはまだわかんない！緊張。。！

あっ！そうだ、自分で作った料理の写真を撮った。オランダらしいかな？じゃが芋、野菜とベジタリアンのボールと一緒。おいしいし、カロリー低い！

ニュースとかで一週間にせめて一回は肉を食べないようにすると聞いた？どっかで聞いた。。だからベジタリアンのボール！おいしいと思うよ、できれば、私はベジタリアンにする！

１０月に、ベルギーに行った。何かのスターウォーズやほかのSFからのいろんなものが展示されていたの博覧会があった。アニメの舶来品いっぱいあった、マンガも。めっちゃ高かったけどね。。；）　俳優もいたよ！一番いいコスチューム作った人はイギリスへの旅行をもらえた！アネマリとアネマリの彼氏とパイクと私と４人で行った。たのしかったよ！

カッコイー

。。カワイー

スターゲートというシリーズからのガード


ほかにはね、暇があった時は本を読んだり友達と会ったりした。バイトも続いてる。今日はハロウィーンから、マルヨラインという姉が来て、一緒にホラー映画を見る！楽しみ！

本当に玉にはブログしなきゃね！

ヤホみな！さっきはね、パンを食べながら、こういうパンは日本にないな、と思った！だから、写真撮った！　：P

これ、黒パンだよ！チーズとおいしいよ～！！



ほかにはね、新聞配達のバイトをはじめたと知ってたよね？今結構慣れたと思う。毎日の楽しみはある家の猫がいつも私に待ってて、撫でられたい。かわいい！いつかカメラを持っていこうかな！今日もまた会えた。猫のクッキーと買おうかな。あっ、見せたかったはね、新聞のせいでの汚れた手！ひどいよ！新聞のせいで、毎日２回手がすごく汚れる。ソープで大丈夫だけどね。

ヤホーみんな！ブログはじめようか！この２週間はへんだったかな。。一年間オランダにいなかったから。デモね、すぐまた慣れた！すぐ、いつも通りの行動に戻った。まいっか！

最初は何もしなかった。。おいしい食べ物食べたり、ゲームしたり、本を読んだりした。一週間後はパイクの新しい従兄弟を見に行った。まま姉が赤ちゃんができた！すごくかわいい赤ちゃんだよ！写真あると、見せる。パイクに聞く。　：）　後は何したっけ。。あっ！両親のうちで、新しい部屋ができた。前のより大きくて、きれい！ライデンの部屋にも引っ越した。でも今年は前よりよく両親のうちに泊まる。父と一緒に新聞を配達し始めたから。４時の夜だよ！辛いだけど、給料は毎月ほとんど８万円から、断ることはいけなかったね～！

電車でライデンに戻った！電車とバスで、２時間半くらいかかる。



９月の２日、ライデン大学に戻った。新しい学年のためのイントロがあったから。新しい科目の説明があって、変わったことについても説明があった。本当に楽しみにしてた科目がドタキャンされた！：（　でも仕方ないね。
その日、新しい学年のためにいろんなことをして（本を買うとか、科目に記入するとか、先生にメールするとか～）、友達と会って、夜はパイクの両親と食事した。

ところで、ライデンと長崎が特別の関係あるでしょ？今年は４００年間の関係が祝いをしている！ライデンの店のところにいろんな映像が道の上にかけた。


新しい学年の科目は５つだけあるけど、すごく辛い科目よ！論文を２つ書かなきゃ、発表しなきゃ、難しい英語の記事を読んで、討論しなきゃ事は１つの科目よ！それは２つの科目ある。ほかにももちろん漢字、会話とテキストを読む科目がある。一年間日本にいたから、言語と関係する科目は自動的に普通の３年生のレベルより難しいレベルに入られた。

。。。頑張ろう！

Het is zowaar 1 augustus!

Gefeliciteerd Mieke!!

Nou dat is eigenlijk niet zo'n moeilijke vraag. Ik spreek érg veel af met de Japanse vriendinnen, en besteed mn overige tijd aan puzzelen, lezen en gamen. Leuk toch? ;)

De laatste tijd draait alles om eten. Al het Japanse eten nog een laatste keer eten! Zo ging het eigenlijk de hele afgelope week. Hier en daar naar Japanners gegaan, eten eten eten. Gezellig! :) Alleen jammer dat het geld er daardoor nog sneller dan gedacht erdoorheen schiet...

Eetfoto's:

Zelf sushi maken:


Soumen! Oftewel, koude noodles. Dit had Airi voor me klaargemaakt, omdat ik het nog nooit op had en het blijkbaar echt een zomergerecht is. Het was ERG lekker!!!

Vreemd om te zien he! Noodles met ijsblokjes.


Ik ben alleen deze afgelope week al 4 of 5 keer gaan lunchen/eten met iemand! Morgen ga ik bijvoorbeeld ook weer met Yuuri lunchen, en volgende week donderdag gaan Maaike, Rika, Airi en ik Teishoku eten, Japanse vastgestelde maaltijden: Kommetje rijst, kommetje dit, kommetje dat, etc.

Nog maar 2 weken! Dus nog even heel veel spelen!!

Daar is ie dan. Na 4 maanden er al naar toe aan het werken te zijn, zullen we eindelijk die gevreesde speech houden. Na een slapeloze nacht, maar opgewekt vanwege de stress, ging iedereen op pad naar de uni.

De speeches gingen sneller dan verwacht, en er heerste gelukkig een ontspanne sfeer, waardoor de zenuwen een beetje konden zakken. Toch bleef het spannend! Toen was ik eindelijk aan de beurt, nummer 9 van de 10. Ik begon erg stroef vanwege de zenuwen, maar ergens halverwege pikte mn zelfvertrouwen op en kon ik het nog redelijk afronden. De vragen waren gelukkig redelijk wat ik voorspelt had. Een vraag over wat mn lievelings horrorfilm was, wat de engste film die ik ook gezien had was, etc. Een beetje verrassende vraag was wat hoe ik de amerikaanse Excorsist kon vergelijken met de herkenningspunten van Japanse horror. Maar hier kwam ik gelukkig behoorlijk goed uit!

Wat wel erg stom was was dat Yuuki en Arisa gewoon helemaal niet op komen waren dagen! En ik kreeg nog niet eens een excuses mailtje, er werd alleen 1 mailtje naar Pyke gestuurd nádat alles al voorbij was dat ze het niet gingen halen. Erg asociaal...

Maarja, Voordat ik het doorhad was het alweer voorbij, en volgens mij was het wel goed ontvangen. Naderhand kregen we van de docenten ook te horen dat het niveau van dit jaar veel hoger ligt dan de afgelope jaren, dus we werden helemaal gerust gesteld. Nog even op de foto met Takano, en toen was het allemaal alweer voorbij.

Zo, en nu Feesten!!

Yeey het was helemaal voorbij, en nog goedgegaan ook nog! Die avond zouden we gaan drinken met zn alle, en ook met was Nederlanders die nu in Nagasaki waren. Uiteindelijk werd er veelste veel gedronken door allerlei mensen, waardoor er niet veel meer van de sfeer over was... maarja dat gebeurt wel vaker. Iig eindelijk die opluchting dat het allemaal goed afgerond is.

ohja als het goed is krijgen we een dvd van de speeches, dacht ik. dus misschien upload ik wel een keer een stukje... als ik et aandurf haha!

Zondag, de dag voor de speech, was een drukke dag! Maar dat was toch wel het beste, de voorbereidingen voor de speech waren allemaal al afgerond, dus de hele dag met zenuwen stilzitten is ook niet leuk.

We gingen al vroeg op pad richting Arisa. We gingen voor de laatste keer bij ze lunchen, nog 1 keer de hele familie zien. Ook was Yuuki weer van de partij. Toen Yuuki en Arisa zeiden dat ze naar onze speeches zouden komen kijken was ik erg blij! Mn mentor, airi, die kon niet omdat ze in een andere stad een tentamen had, dus leuk dat dan mn vorige mentor komt kijken!

Het lunchen was erg leuk en weer érg lekker. Ik eet altijd onigiri van de supermarkt en vind die al erg lekker, maar als je dan netgemaakte eet merk je opeens het verschil. Nóg lekkerder! We zaten echt propvol naderhand. We dronken daarna nog een kop koffie, maar rond half 2 moesten we al gaan, tenminste ik had andere dingen te doen. Het was namelijk de laatste keer badminton!

Ik besloot nog een keer ff goed mn best te doen. Al helemaal toen pyke mee ging om te kijken. Het ging gelukkig ook erg goed en het was weer gezellig met Yuuri en iedereen. Aan het einde werd opeens een roos aan me gegeven en kreeg ik te horen dat iedereen het erg leuk had gevonden met me en dat ze het jammer vonden dat ik al moest gaan. Zo leuk! De roos staat nu nog steeds te bloeien.



Na het badmintonnen gingen Yuuri en ik nog wat drinken bij de mac, want ik had mn onderzoekspaper meegenomen en wilde die graag aan dr laten zien. Het was uiteraard weer erg gezellig. Wat later belde pyke met de vraag of we niet meegingen naar het festival. Het was de dag ervoor al afgelast vanwege de regen, maar deze avond leek het droog te blijven. Yuuri moest eigenlijk studeren maar ze kon het niet laten om mee te gaan! ;)

Dus toen gingen we die avond, na ff thuis gedoucht te hebben, naar het zomerfestival. Er waren weer kraampjes en er zou een erg grote vuurwerkshow zijn! Al helemaal omdat ze al het vuurwerk dat de dag ervoor niet is afgegaan vandaag ook zouden afsteken. We werden weer erg aangestaard omdat een paar van ons ook in klassieke japanse kleding gegaan waren, maar ondanks dat was het erg leuk.

Uiteindelijk had ik dus van 's ochtends tot 's avonds de hele dag japans zitten praten. Mn hoofd tolde ervan! Toen ik eindelijk laat thuis kwam, realiseerde ik me dag morgen dan toch echt de speech gaat plaatsvinden! De zenuwen namen opeens toe en ik ging een slapeloze nacht tegemoet..

Naarmate het einde dichterbij komt word de tweestrijd ook erger! Ik kijk steeds meer uit naar het eindelijk weer thuis zijn, en kijk steeds meer op tegen het achterlaten van nieuwe vrienden.

Toch heb ik nu wel even andere dingen aan mn hoofd! De gevreesde speech komt er dan toch eindelijk aan.. Morgen nog een repetitie, en dan maandag gaat het dak eraf! God wat ben ik blij als dat afschuwelijke ding voorbij is. Deze speech is het enige wat ons nog van de vakantie weerhoud, hoewel het afspreken met japanners al behoorlijk toegenomen is.

Deze week bijvoorbeeld, gisteren met Yuuri afgesproken, vandaag met Mika, zondag met Arisa en badminton mensen en de dinsdag daarop met Rika en Airi. En zo gaat het nu eigenlijk de hele tijd, vorige week zat het ook zo vol, wat natuurlijk alleen maar goed is. Ik vind het super jammer dat ik straks niet meer met ze kan afspreken dus het moet wel even zoveel mogelijk gebeuren!

Vandaag had ik echter een spiksplinter nieuwe uitdaging voor me klaarstaan. Ik had een cadeautje voor Pyke besteld wat morgen zou aankomen, maar ze waren vandaag al langsgeweest en dat was natuurlijk op het enige uur van de dag dat ik er niet was. In de brievenbus lag dit heerlijk cryptische briefje:



Jippie.. daar gaan we dan, dacht ik. Het eerste wat me opviel was dat mn naam in een keer goed geschreven was. Met een glimlach bedacht ik me hoe lang de Japanner in kwestie daar wel niet mee geworsteld zal hebben en nu vast heel trots op zichzelf is. Toen kwam het echte probleem. Lekker duidelijk staan er allerlei nummers opgesomd op het briefje, naar welk nummer moet ik in godsnaam bellen?! Na ong. 5 minuten aandachtig gestaard te hebben besefte ik me dat er een nummer is voor de bezorger, een apart nummer is voor het pakketje, het telefoonnummer van de bezorger van vandaag in kwestie erop staat, naast het nummer van de balie waar je naartoe moet bellen als je je pakketje opnieuw bezorgd wil hebben, wat weer een ander nummer word als je met je mobiel wilt bellen. Zo.

Na dus eerst het verkeerde nummer gebeld te hebben zag ik dat er onder staat: voor mensen met een mobiel, hierzo:... Op naar poging nummer 2.

Godzijdank was het een automaat aan de lijn, dat haalt al een stuk van de angst eraf. Helaas maakte dat het echter er niet makkelijker op. De tweede poging mislukte al snel, toen het automatische dametje me vroeg om mn telefoonnummer in te voeren dat ik niet uit mn hoofd weet, en in mn telefoon opgeslagen staat.

Ophangen, opschrijven, opnieuw bellen.

De derde keer ging al iets beter, ik hoorde nu dat ik idd het goede bedrijf aan de telefoon had, en dat ze toch echt om mijn nummer vroeg. Toen vroeg ze om... wat zei ze??? Geen idee.. In stilte wachtte ik af in de hoop dat ze het herhaalde. Gelukkig was dat zo! FAILSAFE! ..A, ze vraagt om mn Eigyoushobangou, wat staat voor de regio waarin ik woon schijnbaar, in bezorgtermen. Ik voerde het in, en hoopte dat het het goede nummer was.... yes! Toen volgde weer wat wat ik maar nauwelijks kon verstaan.. otoiawase onimotsubangou welteverstaan. Aha, dat is blijkbaar het nummer van mijn pakketje. Helaas was mijn bezorger waarschijnlijk zo moe van het invullen van mijn naam dat hij besloot dat cijfers niet meer zoveel uitmaakte, en lukte het mij pas de 3e keer de goede code ingevoerd te krijgen.

Na deze stap, was ik verdwaald, waarom praat dat dametje zo onduidelijk!! Op de achterkant van het briefje, waar dus alles op een onduidelijk manier word uitgelegd, dacht ik te lezen dat ik 4 moest intikken als ik het tussen 4 en 6 bezorgd wilde hebben, dus hoopvol tikte ik 4 in. Het dametje reageerde hierop met: "Ok! we zullen het 4 augustus om 2 uur bezorgen!" .....WHAT THE F...?? in mijn hoofd terwijl ze door ging met: "bent u het hier mee eens, druk 1, zo niet, druk 2."

TWEE!! Maar wacht.. wat moet ik dan indrukken? hier staat toch echt dat ik nummer 4 moet indrukken als ik het tussen 4 en 6 bezorgd wil hebben... Misschien heb ik het gewoon verkeerd gehoord, dan maar nummer 1.

Na opgehangen te hebben dacht ik.. nee ik hoorde toch echt 4 augustus, dat kan toch niet?? Dus besloot ik voor ondertussen de 5e keer te bellen. Toen zag ik opeens dat ik in mijn overhaaste gestaar de kanji voor "een andere dag" door elkaar gehaald had met "deze dag." DOH!... Schijnbaar als ik het vandaag opnieuw bezorgd wilde hebben, moet ik éérst 0 indrukken, en dán de 4 van tussen 4 en 6. Deze keer verstond ik dr wel goed. "Het pakketje zal vandaag, tussen 4 en 6 opnieuw bezorgd worden. Bedankt voor uw.." ..ja ja ja dat ken ik nu onderhand wel, ZO en nu ontspannen en hopen dat er over 2 uur aangebeld word door een Japanner die mn naam niet kan uitspreken...

Vrijdag zou een drukke dag worden!! Om te beginnen hadden we de luistervaardigheidstoets. Hij was wel iets moeilijker dan ik had verwacht, en heb dus wel wat foutjes gemaakt, maar heb het zekerweten gehaald. Dus weer iets wat ik met een gerust hart achter me kan laten. Nog 3 toetsen te gaan! Daarvan zijn er twee komende dinsdag.

Na de toets was het door naar de eetzaal van de universiteit, waar ik met de meiden had afgesproken die ik een keer had geholpen met een interview en het engels in hun project. Het was helemaal niet zo veel moeite, hoewel ik het wel een beetje vervelend vond dat ze opeens besloten het interview te filmen! als ik dat had geweten had ik wat leukers aangetrokken.. maar ach!

Maargoed, met die meiden had ik dus afgesproken en ze hadden gevraagd of ik mn vriendje mee kon nemen, en dat kon uiteraard geregeld worden. Toen we ze ontmoette, wilde ze eerst graag met ons purikura nemen, en dat is altijd leuk! Leverde leuke plaatjes op, hoewel het erg krap was in het hokje!!



Daarna gingen we weer terug naar de eetzaal, en toen bleek dat ze taartjes gingen kopen voor ons! Het ging allemaal wel erg ver, zoveel moeite was die dag niet eens en het was voor mij natuurlijk ook leerzaam om alles in het japans uit te leggen. Maar ze stonden er op dus gingen we met zn alle smullen van schattige kleine taartjes.

Maar het echt geweldige kwam daarna pas! Bleek dat ze met zn alle voor mij een cadeautje gekocht had. Het was een fotolijstje met een foto erin van de dag dat ik ze had geholpen. Erg leuk! Ook hadden ze allemaal op het doosje een kort iets geschreven over hoe leuk ze het wel niet vonden. Ook zat er een brief bij en verschillende meiden wilde brieven met me gaan schrijven als ik weer in Nederland zit, wat uiteraard geweldig is, want zo kan ik zorgen dat mn Japans niet afkoelt.







Ik vond het erg lief van ze en kreeg de dag erna ook van iedereen apart weer een mailtje dat ze het weer zo gezellig vonden. Ik hoop echt dat we contact houden, het was ook echt heel erg gezellig!

Toen na nog heel wat geklets moest ik door naar mn baito, oftewel mn bijbaantje. En ik moest ook nog een film huren voor die avond als ik naar Airi ging. Helaas kwam het allemaal niet goed uit doordat ik te laat vertrokken was en moest ik uiteindelijk rennen naar het huis van mn "leerling" maar haalde het precies nog op tijd. Normaal ben ik altijd 5 minuten te vroeg.

Toen die les, die ook erg goed ging, voorbij was was het weer hup terug naar het winkelcentrum, waar ik zou gaan eten met Matthias en Pyke. Normaal eet ik voor mn baito, maar omdat ik te laat was at ik erna, waardoor ik weer eigenlijk te laat aankwam bij Airi! Wat een ramp allemaal. Als ik iets erg vind is het wel te laat komen voor een afspraak die je zelf gemaakt hebt..

Iig, met bijzonder veel geluk was er nog 1 Harry Potter 5 te huur, dus die nam ik snel mee en ging door naar Airi. Omdat we de hieropvolgende dag naar Harry Potter 6 zouden gaan ging ik met Airi deel 5 nog een keertje kijken. Ik kwam maarliefts een half uur te laat bij haar aan! Maar ze had haar tijd gevuld met studeren en vond het gelukkig helemaal niet erg. Om het goed te maken had ik ijsjes meegebracht! ;)

Bij Airi was ook weer erg gezellig en om 12 uur ging ik dan toch maar weeres naar huis. Een drukke dag, maar dan ook een erg leuke, Japan verantwoorde dag ;)

Vandaag was dan toch echt de eerste toets, kanji. Ik had goed geleerd dus maakte me niet zo'n zorgen, en dat bleek uiteindelijk ook helemaal niet nodig. Ik had twee foutjes gemaakt. Een kanji had ik fout omdat ik dacht dat ik hem al kende en er dus niet genoeg aandacht aan had besteed, waardoor ik em dan toch weer vergeten was! En het andere foutje was een woordje dat ik over het hoofd had gezien. Stomme foutjes, ik had dus 100 kunnen halen, maar zulke foutjes maakt iedereen nu eenmaal gok ik.

het bijschrift leest: sugoi!! wat zoiets betekend als, geweldig?


Zo ziet zo'n kanji toets er meestal uit:



Maar toen zat de dag er nog niet op. Naast andere lessen die we nog hadden moesten we ons laatste verslag inleveren voor Rangaku, het vak over de geschiedenis tussen Nagasaki en Nederland. En verder 's avonds weer badminton, helaas de eennalaatste keer!!! Erg jammer, veel mensen vonden het erg jammer, waardoor ik het ook weer jammer vond. Stom dat ik er niet eerder bij gegaan was, het is erg gezellig.

Van Yuuri kreeg ik een super schattig hangertje voor aan mn telefoon, hoewel ik er wel steeds trek van krijg als ik er naar kijk :P

Ze komen er dan toch aan! Met nog maar 2 weken is het echter alweer allemaal voorbij! Ik heb in totaal 5 toetsen. Kanji, luisteren, schrijven, lezen en DE speech.

Aanst. donderdag beginnen we met kanji, vrijdag is luisteren aan de beurt en de twee andere toetsen heb ik de dinsdag daarna.

De speech zal plaatsvinden op de 27e. We zijn nu al aan het oefenen voor de speech, hij is helemaal klaar, alleen de Powerpoint moet nog gemaakt worden. Vanaf volgende week donderdag oefenen we 2 dagen met de powerpoint, en dan is het zover!!

Ik ben er erg zenuwachtig voor, maar kijk er tegelijkertijd naar uit. Als die speech achter de rug is, waar ik al 4 maanden tegenop hik, zijn we gelijk klaar met ál ons schoolwerk, en is de vakantie echt begonnen!! :D

En nu moet ik dus eigenlijk kanji leren, maar ben het even aan het ontwijken door wat te bloggen, maar na deze post ga ik weer aan de slag I guess.

Uitslag van de vorige kanji toets:


kanji overload!!!

kriebelkrabbel..:


Okee! Back to work!

Mijn Wordtank:


Langzamerhand werd mn wordtank steeds voller geplakt met Purikura, die sticker-fotootjes. Maar toen bedacht ik me opeens dat ik helemaal geen purikura had van Airi en mij samen! En die moet er toch wel zeker bij!! Dus hadden we maandag afgesproken om eens goed bij te kletsen, we hadden elkaar immers al 1 week niet meer gezien, en purikura te nemen!! :D

Het was erg gezellig om weer met dr te kunnen kletsen, we konden de afgelope week niet afspreken omdat ze een heel belangrijk examen had waarvoor ze zich praktisch opsloot. En nu, de dag na het examen kon ze dus ff relaxen.

Het werd weer Starbucks en we zijn bij een standaard restaurantje gaan eten, en toen was het purikura tijd!!





Zo, leuke herinneringen gemaakt :)

De dagen worden steeds voller naarmate het einde nadert. Zo zat dit weekend vol met leuke afspraken en dingetjes! De zaterdag, de 11e dus, hadden we bijvoorbeeld eerst in de middag het laatste concert van Reuzenrat, en ja dat word gespelt met een T, het is namelijk een gigantische rat. Het is een rockbandje waarvan 2 van de Nederlanders lid zijn, de zanger, Martijn en de Basgitarist, Matthias. Dit was de derde keer dat ik naar hun concert ging, maar dit keer was het ook wel een mustsee, want het zou de allerlaatste zijn van Reuzenrat!

Dit keer waren ze misschien wel op hun best, het was erg leuk om de bekende nummers te horen en om te zien hoe het publiek van ze genoot ;)


aan het zingen:


Na het optreden was het snel door naar Centraal Station, want Steven kwam langs met zn vriendin! We zouden wat met ze gaan eten en daarna óf ieder zn eigen weg óf samen naar dat andere concert gaan.

Het eten was erg gezellig, hoewel het wel erg vreemd was om in het engels te praten, erg lang geleden! Pyke en ik praatte steeds per ongeluk in het Japans tegen Stevens vriendinnetje, terwijl ze uit Vietnam komt.


lekker pyk? ik had spaghetti :)


Na het lunchen gingen we naar Hamanomachi om misschien wat te shoppen, maar eigenlijk was niemand echt in de mood, dus gingen we naar de Starbucks om nog verder te kletsen, alvorens naar het tweede concert van de dag te gaan!!

Dit was van een groep waar we al eerder van hadden genoten, de NUBB, Nagasaki University Brass Band, met alle toeters en bellen! :D flauw..

Maar het was weer erg leuk, het was ong hetzelfde als de vorige keer, alleen dan andere nummers ;)




http://www.youtube.com/watch?v=ZPP5y1hd7Bs
Dit is het filmpje van de vorige keer.

Daarna gingen Steven en zn vriendin en Pyke en ik onze eigen weg, richting huis. Maar toch nog even naar de mac! Slecht he!! Maar we hadden et erg gezellig dus tja, en toen hebben we gelijk even een taiko filmpje gemaakt, om te laten zien wat het nou eigenlijk allemaal is :P

ziehier!:
http://www.youtube.com/watch?v=UFLEI1jojNc

Yuuri en ik waren aan het mailen over dat badminton niet doorging, en toen op een gegeven moment besloten we maar eens samen op pad te gaan, omdat ik nu eenmaal nog maar 4 weken in Nagasaki zit! We kunnen echt heel goed met elkaar overweg, dus ik keek er erg naar uit!

Dus hop, na mn baito (oftewel bijbaantje) door naar de Coco Walk, waar we zouden gaan shoppen. Maar van shoppen kwam weinig terecht!! We gingen eerst naar het Game Center, om purikura te nemen, en toen vroeg Yuuri opeens aan me: "ben je goed in Taiko no Tatsujin? Ik ben heel goed!" dus ik dacht, "O JA! SKILLS LATEN ZIEN! :P" Dus ik reageerde weer met dat ik er heel erg fan van ben en dat ik het op het oni level kan (dus het hoogste niveau), en ipv de verwachte reactie kwam daarop weer: "ja ik ook!" Dus in mijn hoofd, wááát! Soulmate gevonden!!

Toen gingen we eens even een potje trommelen, en toch was ik wel beter hehehe :P maarja ik oefen ook thuis heel veel dus tja. Ik haalde 3x op een rij best score op de machine haha! Ik ben echt nog steeds beter aan het worden. Yuuri zei zelfs dat ik als buitenlander met deze skills makkelijk op tv zou kunnen komen, maar laten we dat maar niet doen.. Misschien moet ik een keer een filmpje maken van mij aan het taiko-en dan snappen de lezers wat voor spel het is ;)

maarja, dat was dus super leuk om te doen, want ik had nog nooit een ander meisje ontmoet wat het ook enigzins kon! Toen was het op naar de purikura.





Toen besloten we een ijsje te gaan halen bij de mac en ff wat te kletsen, en toen kwamen we er al snel achter dat Yuuri ook van horror houd :| waarom heb ik haar nu pas ontmoet!! Mn twee grootste interesses, en zij heeft ze gewoon ook, hardstikke vaag! Super leuk :)
Omdat het daarna al tegen 9 uur aan ging zitten en alles dicht zou gaan, besloten we ter plekke bij mij thuis een horror film te gaan kijken! Beter kan niet, toch?

Uiteindelijk hebben we Diary of the Dead gekeken, van George Romero, zombies dus :) Was super gezellig, dus ik hoop dat we snel weer afspreken. Helaas komen de tentamens er nu aan en dat geld ook voor al de Japanners, dus de komende weken zal het niet echt gaan vrees ik.

Helemaal niet echt over gehad, nou ja zeg! Voor de paar nog trouwe lezers blog ik vrolijk verder! :)

16 Juli, was de verjaardag van zowel mijn lieve tante Annie, als de verjaardag van Matthias, inmiddels een nieuwe beste vriend! We waren gaan drinken op zijn verjaardag (uiteraard) om het te vieren, en ik dronk er ook eentje voor tante annie ;). Het was gezellig, en wat ik even wilde laten zien is het schattige taartje dat Rika, een van onze vrienden voor hem gemaakt had!




En het laatste weekend van Juni, gingen Pyke en ik naar Fukuoka, met de trein 2 uur vanaf Nagasaki, op weg naar Yuuki en Arisa! Onze vorige mentoren. Yuuki werkt en woont nu op zichzelf in Fukuoka, dus we gingen bij hem logeren en wat van de stad zien.

Zondag ochtend vertrokken we vroeg op weg naar Fukuoka. We zouden rond 12 uur meeten met Yuuki en Arisa en dan zouden we ergens gaan lunchen. Dat werd heerlijke Ramen! Ik maakte me zorgen over hoe duur het was, maar Yuuki had opeens zonder dat ik het door had weer getrakteerd! Dus grote meevaller.

In de middag waren we wat gaan shoppen, maar het was vooral meer kletsen, en omdat Arisa in de middag al weg moest terug naar Nagasaki (ze moest maandag gewoon weer werken) gingen we nog even kletsen bij de starbucks. Rond 4 uur ging Yuuki haar naar het station brengen en gingen wij even naar een boekwinkel, ofwel dé boekwinkel van Fukuoka misschien! Het was een gigantische boekwinkel, en ze hadden dus ook echt van alles. Terwijl pyke zich ging vergapen aan de manga ging ik bij de engelstalige boeken kijken, want ik wilde misschien een boekje kopen als cadeau voor Airi (mijn huidige mentor) omdat ze zo graag engels met me wilde studeren.

Maar wat ik vond was iets heel anders! Ik vond boeken van mijn geliefde Alastair Reynolds! Een SF schrijver waar ik helemaal tot over mn oren gek op ben!! Ik heb nog nooit zo'n goede boeken gelezen, they always blow my mind!!! Echt waar...! Ik had 2 jaar geleden een boek van hem gekocht, wat ik helaas kwijtraakte :|. En omdat zijn naam ook niet echt was blijven steken had ik alleen nog maar de herinnering van hoe het boek eruit zag en toen zag ik de hele serie staan (14 boeken) dus ik moest er wel eentje meenemen! Maar goed dat Yuuki getrakteerd had!.. Hoewel het boek maar 7,50 was, dat valt wel mee toch?

In ieder geval, waar was ik. O ja! Toen kwam Yuuki weer bij ons terug en gingen we uit eten, Omu Raisu! Oftewel, omelet en rijst, erg, ERG lekker!! Het was wel duurder, maar dan ook lekkerder!


zoiets is het, maar dan groter en lekkerder :P maar dan snap je het idee.

De avond gingen we doorbrengen bij Yuuki thuis. We speelden wat Smash Brothers op de wii (waarbij ik vaak won, hehehe!!) en keken een filmpje. En toen was het naar bed voor een nieuwe dag! Vroeg op!! Yuuki moest namelijk al rond half 9 bij zn werk zijn dus rond half 8 stonden we op.

Yuuki ging naar zn werk, en wij gingen bij de starbucks zitten om te leren voor de toets van de volgende dag (die ik trouwens gehaald heb met 19 van de 20 punten ;)), want de winkels zouden toch pas over een goede 2 uur open gaan.

Wat ik vandaag wilde doen was langs een tempel of schrijn, omdat die altijd wel leuk zijn om te zien en dan is het meteen wat meer een reisje. We gingen eerst echter nog shoppen, Pyke wilde langs The Pokemon Center en de Jump Store (manga gerelateerde items dus). En we hebben daar ook meteen gelunchd.

Toen was het op naar de schrijn, die scheen erg dichtbij te zijn, ik had een foto gemaakt van een mapje op het internet en kon dus via mn camera zien waar we moesten zijn. We hadden het ook al snel gevonden. Wat we aantroffen was weer een standaart schrijn, erg mooi dus :).

Pyke voor de ingang:


Info:


Toegangspoort:

mooi gebouwtje:

gebouwtje in de standaard kleuren:

torii poorten:

...dit is gewoon cool:


Dus dat we hier nog heen waren gegaan was ik erg blij mee, want hierna zat ons reisje er eigenlijk alweer op.. Pyke wilde eerder naar huis omdat ie moe en chagerijnig was. Erg jammer, maar niets aan te doen toch? We gaan vast wel nog een keertje. En in ieder geval de mooie schrijn gezien. :)

Vandaag was het dan eindelijk hanabata, hoewel het ook geen dag te vroeg was, want de bamboetakken begonnen al behoorlijk dood te gaan. Toch zoals beloofd wat kiekjes van de ondertussen volle tak (correctie op boom, het is eigenlijk gewoon een tak)



visjes!



.....blokjes! ...?


Maar eigenlijk werd er helemaal niets mee gedaan verder, waarschijnlijk zijn de takken morgen weg. Nou! Hopen dat de wensjes in vervulling gaan ;).

Verder is het trouwens erg druk nu, nu het einde in zicht komt!! Met nog maar 2 weken les (waaronder ook tentamens) hebben we al een soort van vakantie! Ofja, we moeten in die vakantie wel nog naar de uni komen om onze speech te oefenen (de eindspeech waarmee we het hele programma van dit jaar afronden), maar dat is dan ook nog maar het enige. Deze gevreesde dag zal zich afspelen op 27 Juli, dus al over een kleine 3 weken!!

Vandaag was voor die speech de eerste oefenronde, en ik moest erg snel praten om binnen de max. tijd van 8 minuten te zitten, wat erg ongemakkelijk was. Probeer maar eens met een vlotte babbel Japans te praten! ;) Toch met nog zeker 3 keer oefenen en oefenen met powerpoint in het vooruitzicht maak ik me niet zo heel veel zorgen over de 27e, komt vast wel goed!

De andere tentamens zullen vast wel goed gaan, moet er uiteraard wel wat voor studeren, maar de dag dat ik niet studeer vergaat de wereld ;)

7 Juni betekend: hanabata matsuri, oftewel het festival van de hanabata. Het lijkt eigenlijk een beetje op kerst, je hangt namelijk allerlei versierinkjes in een boompje, maar dan op zn Japans; je hangt je wensen aan een bamboestengel! Dit mag je doen tot de 7e en dan daarna gaat het gewoon weer weg geloof ik.

Vandaag werd aan ons ook gevraagd of we niet een wens wilden opschrijven en aan het boompje wilde hangen, en die kans lieten we ons natuurlijk niet voorbij gaan! Ik heb wel het gevoel dat ik dit jaar érg veel wensen gedaan heb zeg..

Ik wilde eerst voor mezelf wensen dat mn studie volgend jaar goed gaat, maar toen ik de andere wensen las merkte ik op dat het allemaal standaart wensen zijn als: vrede op aarde en opdat iedereen gezond is, etc.etc. dus veranderde ik het maar naar: Opdat iedereen gezond blijft & opdat iedereen volgend jaar goed zn best blijft doen met Japans. Best goed toch? al zeg ik het zelf..

Bij deze, mijn wens aan het schattige bamboeboompje:




In de loop van de dagen zullen de boompjes die je nu óveral ziet wel voller worden, ik zal er dan nog een kiekje van maken!

Ik wilde nog steeds foto's laten zien van ons 1meter ijs avontuur, en vond ze uiteindelijk op de blog van Rolf (andere Nederlander). Toen zag ik hier en daar ook nog wat andere foto's die ik ook wel even wil laten zien! ;)

Maar eerst een meter ijs! Matthias had het vreemde idee dat ie dat helemaal in zn eentje op kon eten, en voor de mensen die daarin slaagden was er dan ook een ere plaatjes op de muur. Wie wil dat nou niet! Maar al snel kwam hij erachter dat dit onmogelijk was en aten we het met zn zessen op :P IJSFESTIJN!


Toch groter dan je denkt he!!!

Kijk em concentreren!!! XD


En nadat we met zn alle de half gesmolten resten naar binnen geslurpt hadden, was ie toch echt op.



Hiernaast had ik ook nog wat leuke foto's van toen Maaike, Rika en ik bij Airi thuis met zn allen Takoyaki gingen maken. Was ook gezellig. Eergister was ik trouwens voor het eerst in mn eentje naar haar thuis gegaan, en hadden we wat Japans huiswerk van mij gedaan en wat Engels gestudeert voor haar en uiteraard nog heel wat gekletst en teveel chocola gegeten. Was erg leuk!!! :)


Een mooie takoyaki pan vol met takoyaki, alleen niet echt "tako"yaki (Wat fried octopus betekent) maar ipv tako hadden we er worstjes en kaas in gedaan, veel lekkerder ;).

Een nieuwe mijlpaal in mijn Japan belevenis, dit keer voelde ik me echt Japans :)

2 Weken geleden waren Maaike en ik naar een Amigo feest gegaan, dat is een feest voor buitenlanders om te socializen met Japanners, en het was gratis, dus waarom niet, toch? Aan het eind van de avond was ik vooral aan het kletsen met Ayumi, die ook wilde gaan badmintonnen. Dus de plannen om samen te gaan waren al snel gezet! We wisselden nummers uit en ik zou mailen als ik zou gaan.

We zouden afgelope donderdag gaan, maar omdat ik niemand kon vinden waar ik een racket van kon lenen was het uiteindelijk afgelast. Toen reageerde Ayumi om ergens te gaan eten, dat is voor het eerst dat ik door een japanner ben uitgenodigt!! Ik heb altijd het gevoel dat ik me opdring bij ze omdat ik of Pyke altijd degene zijn die de uitnodiging maken, maar dit keer was het eindelijk eens andersom!

En gisteren gingen we dus uit eten, maar Pyke cancelde last minute, dus ging ik alleen met twee Japannerts op stap, ik was érg zenuwachtig, maar toen we eenmaal zaten en aan het kletsen waren was het al helemaal goed. We waren wel erg snel uitgegeten en het was erg druk dus we moesten plaats maken voor andere mensen.

Toen bleek dat we nog 3 uur hadden voordat we hadden afgesproken met andere nederlanders en japanners om te gaan drinken nodigde Ayumi mij en Ichina uit bij haar thuis! weer een mijlpaal! Ik vind het zo spannend om dan echt bij iemand thuis te gaan zitten! Het was eigenlijk precies zoals ik het wilde, we hadden wat te snacken gekocht en zaten terwijl we tv zaten te kijken te kletsen over welke acteurs leuk waren, welke niet, en ook gewoon nog over onszelf tussendoor.



Het was erg gezellig, en toen we eenmaal waren gaan drinken en iedereen dus wat losser werd was het al helemaal gezellig! Mn Japans liep op volle toeren en het was zelfs moeilijk om engels te praten toen ze ernaar vroegen! Het was zo gezellig, er werd veel gelachen en geschreeuwd!

Naderhand hebben we nog purikura gedaan en nog tot 3 uur snachts in de mac zitten kletsen, ze hebben zelfs wat Nederlands geleerd. Het was erg, erg leuk. En we zien ze morgen alweer! Ichina (die ik benoemd heb tot Icchan) is namelijk fan van star wars, maar star trek kende ze dan weer niet. Maar nu is dus die nieuwe star trek film hier in de bios die ik ZO graag wil zien :| Dus daar gaan we samen heen! Yes :D Voor het eerst Japanners die echt laten merken dat ze willen afspreken.

purikura (sticker fotootjes)



Maarja, ik ben dus erg blij :)

Vrijdag gingen Maki, Martijn, Pyke en ik met zn vieren naar het museum van Nagasaki, want er zou een totoro voorstelling zijn!

totoro:

is dat niet het meest coole beest ooit?!

..iig er was een tentoonstelling van background art van de films in het museum, en dat was zeker wel het bewonderen waard! Ook erg Japans was de origami totoro die we naderhand mochten maken!!


de linker is van pyke en de rechter van mij, op de een of andere manier kijkt de mijne niet vrolijk XD

Het was een erg leuke dag, we waren ook nog uit eten gegaan en uiteindelijk hadden we de dag afgesloten met een kop koffie bij de starbucks :)